بایگانی‌های یادداشت - پایگاه خبری تحلیلی شرق نگار
چای و زمین؛ قصه‌ای که هنوز می‌شود پایانش را عوض کرد
چای باید خوشرنگ باشه! اگه عطرش توی خونه پیچید، یعنی چای خوبه. چای شمال یه چیز دیگه‌ست؛ عطرش آدمو می‌بره وسط باغ. این‌ها را زیاد شنیده‌ایم؛ همان جمله‌های ساده‌ای که شاید هنگام دم کشیدن چای کنار سماور گفته می‌شوند و بعد، میان گفت‌وگوی روزمره گم می‌شوند. اما پشت همین استکان ساده، قصه‌ای طولانی‌تر جریان دارد؛ […]
آخرین سنگ
کمال حسینی_ صدای انفجار، سکوت کوه را شکست. گرد و غبار آرام‌آرام در هوا پیچید و پرتوهای آفتاب از میان ذرات خاک عبور کردند. مردانی با لباس‌های کار و کلاه‌های ایمنی، با نگاهی آشنا به دل کوه قدم گذاشتند؛ گویی سال‌ها بود که با این تاریکی دوست شده بودند. در میان آن‌ها، پسربچه‌ای ده‌ساله دست […]
ده سال ایستادن، قصه مردی که به تولید ایمان آورد
کمال حسینی_ چند قدم آن‌طرف‌تر از سالن اصلی، جایی که صدای گفت‌وگوهای کوتاه و برخورد فنجان‌های چای با نعلبکی در هم می‌آمیخت، مردی کنار پنجره ایستاده بود و با دقت به رفت‌وآمد شرکت‌کنندگان نگاه می‌کرد. روی کارت شناسایی‌اش تنها نام شرکت دیده می‌شد، اما وقتی از سابقه فعالیتش پرسیدم، با لبخندی آرام گفت: ده سال… […]
مهار آسیب های اجتماعی؛ آگاهی، چراغی که مسیر جامعه را روشن می‌کند
کمال حسینی_ شرق نگار پیشگیری بهتر از درمان است. آدم اگر راه را بشناسد، کمتر زمین می‌خورد. دانستن، نیمی از حل مشکل است. چراغی که روشن باشد، تاریکی راه را کمتر می‌کند. این جمله‌ها سال‌هاست از زبان مردم شنیده می‌شوند. شاید ساده به نظر برسند، اما در دل خود حقیقتی بزرگ را پنهان کرده‌اند؛ بسیاری […]
وقتی وطن، خانه همه ماست
کمال حسینی آب و خاک آدم، بخشی از جان اوست. خانه را اگر دوست داشته باشی، برای چراغش هم دل می‌سوزانی. میهن فقط جایی برای زندگی نیست؛ جایی است که خاطرات، امیدها و آرزوها در آن ریشه می‌دوانند. این جمله‌ها را بارها از زبان مردم شنیده‌ایم. شاید هیچ‌کدام در کتابی نوشته نشده باشند، اما سال‌هاست […]
دفاع مردمی؛ وقتی خانه فقط دیوار نیست
معصومه عرب_ گاهی سرنوشت یک سرزمین نه در اتاق‌های تصمیم‌گیری، بلکه در کوچه‌ها، خانه‌ها و دل‌های مردم رقم می‌خورد. هنگامی که تجاوز بیگانگان سایه خود را بر آسمان کشور می‌اندازد، دفاع فقط به معنای رویارویی نظامی نیست؛ دفاع یعنی نگهبانی از خانه، حافظه، زبان، همسایگی و امید. در چنین لحظه‌هایی، جامعه شبیه درختی می‌شود که […]
وقتی مسیرها عوض می‌شوند، فرصت‌های پنهان تجارت
معصومه عرب_ آسمان اقتصاد مثل دریاچه‌ای است که باد جنگ روی آن موج می‌افکند؛ اما در هر موج، امکان حرکت قایق‌هایی هم هست که بلدند از جهت باد به نفع خودشان استفاده کنند. جنگ می‌تواند طوفان هزینه‌ها باشد، ولی گاهی به شکل فرصت‌های تجاری پنهان هم ظاهر می‌شود، فرصت‌هایی که اگر دقیق دیده شوند، می‌توانند […]
کیمیاگری تعامل؛ هنر زیستن در میان انبوه غریبه‌های آشنا
معصومه عرب_ جامعه، پیکره‌ای زنده است که همچون اقیانوسی بی‌قرار، هر لحظه در حال جزر و مد است. ما در این پهنه، نه مهره‌های شطرنجی که بی‌صدا در جای خود ایستاده‌اند، بلکه نت‌های سرگردانی هستیم که در سمفونی بزرگ «بودن»، هر بار با ریتمی تازه، قطعه‌ای نو می‌سازیم. جامعه، همان آینه‌ی چندتکه‌ای است که هر […]
